Wiktprintable without text.svg

Po des linwincieusès racsegnes sol mot "shabot", alez s' vey sol Wiccionaire

On shabot, c' est ene tchåsseure, pus viye ki les solés, fwait dins do "blanc bwès" u des "åbes ås shabots" : frinne, plaene, beyôle, evnd.

des shabots simpes

MotlîModifier

Li ci ki les taeye, di s' mestî, c' est on shabotî.

Li shabotî boute so on banc d' shabotî, k' on lome eto coixhe.

Li prumî ovraedje po fé on shabot, c' est li sblåtchaedje.

Après vént l' creuzaedje, pu l' plaenaedje.

El Holande, cåzu tertos aveut des shabots a ses pîs.

Produjhaedje des shabots e l' ÅrdeneModifier

Les shabots d' Årdene estént bråmint pus féns ki les gros shabots des Flaminds. On les loyive a ses pîs avou on lådje corion d' cur.[1]

Gn aveut des viyaedjes ki n' fijhént k' ça, come Nåwinne u Li Nouve-veye-e-bwès.

Gn aveut les shabots d' femes, betchous å dbout, et les shabots d' ome arondis al betchete.

Dins les belès letes e walonModifier

Les shabotîs sont dins l' tite do roman da Joseph Calozet «E payis des shabotîs». Li mwaisse persounaedje, Amand, va ovrer come shabotî al Nouve Veye-å-Bwès.

C' est ç' viyaedje la k' est discrît dins «Des mestîs et des djins k' è vont» da Rodolphe Dedoyart.

AveyModifier

Hårdêye difoûtrinneModifier

SourdantsModifier

  1. Omer Marchal, "Au Pays de mon père".