Robert Vanorlé

sicrijheu e walon, et bouteu pol walon

Robert Vanorlé a skepyî e 1924 ey a morou e 2003.

C' esteut on scrijheu e walon do Roman Payis.

Il esteut spoté, e s' payis, li Grand d' mon Vanole.

Il est rprins dins l' antolodjeye «Scrire», et les deus antolodjeyes Gaziaux («Nos campagnes» & «Vey voltî»).

Di s' mestî, il est prof di francès mon les Flaminds. Il a scrît eto on live e francès.[1]

Ouve pol walonModifier

Aveut fwait ene teze di romanes so Élessene et ene inkete sol walon do hamtea do Devôr.

Il intra ddja dins les Romans Scrijheus e 1973.

A cmincî a scrire e walon diviè 1975. Ene ramexhnêye di ses scrijhaedjes fourit publiyeye dins les Cahiers Wallons (1977).

Dins les anêyes 1980, i va scrire sacwantès pîces di teyåte so des tinmes do moumint, et eto des sketchs bastis so des ratourneures walones.

I moussa e l' SLLW e 1988.[2]

Dins «Les Cahiers d'Hélécine» (ki c' est lu k' askepia), i scrijha trinte pitits powinmes po trinte moxhons, dins on livret lomé «Trinte moxhons po nos efants » (1991).[3]

Egzimpe di powinmeModifier

Li tcherdonî
Pôve pitit tcherdonî
Ribôré d' tertos
N' est rén, dit-st i l' Bon Diu
Dins mes pots,
Dj' a co
Del coleur di trop.
Vos n' åroz rén pierdou.
Di tos les moxhons k' i gn a
Serè vos l' pus bea.[4]

SourdantsModifier

  1. L'invisible chemin, 1972.
  2. Antolodjeye Nos campagnes, p. 116.
  3. L° 21, Ed. Goyers, Hélécine
  4. Trinte moxhons po nos-èfonts, Les Cahiers d'Hélécine', come cial ådzeu, p. 55.