Djoû des åmes

djoû di rsovnance des moirts, li 2 d' nôvimbe

Po des linwincieusès racsegnes sol mot "djoû des åmes", alez s' vey sol Wiccionaire

Li Djoû des åmes[1] (eto, li Djoû des moirts)[2], c' est l' londmwin del Tossint; li 2 d' nôvimbe, dabôrd.

Vizite et florixhaedje des tombes pol djoû des moirts
Fijhaedje des tombes: padvant: tombe nén rneteye; padrî: tombe bén etertinowe

Mwaissès dnêyes

candjî

Ci n' est nén on fiesse-djoû el Beldjike.

C' est ç' djoû la k' on dvreut aler so l' aite dire ses priyires a ses moirts.

Doûcès creyances

candjî

El Walonreye, e mwintès plaeces (so Smwès, todi), on creyeut k' on n' diveut nén ovrer l' djoû des åmes.

Dins les belès-letes e walon

candjî

On tecse da Gaston Lucy, «Les pépés do vint» rimimbere li doûce creyance k' i n' fåt nén ovrer l' djoû des åmes.

Hårdêye difoûtrinne

candjî

Tecse Lucy sol djoû des åmes (so l' Aberteke)

Pî-notes

candjî
 
Commons
I gn a so les cmons Wikipedia des imådjes ou fitchîs son a vey avou li djoû des åmes .
  1. Li walon rprind la li tcherpinte des lingaedjes tîxhons (almand, néyerlandès, lussimbordjwès)
  2. L' uzaedje des grandès letes est libe: on pout totsibén ndè mete deus «Djoû des Åmes», «Djoû des Moirts», u pont «djoû des åmes», «djoû des moirts».