Li vesprêye, c' est, å pus sovint, li boket del djournêye ki va di cwate cénk eures disk' a solea djus. On dit eto: après-cwatre-eures.

Mon les prumîs crustins, li priyire vespera si djheut a solea djus.

El Walonreye, li « vesprêye » est bråmint pus timpe a cåze des moennes benedictins et des rîles da sint Bnoet, k' avént ravancî li priyire nona, disk' a nonne.[1] Eto, li vesprêye, c' est l' dierin cwårt del djournêye. E sacwantès plaeces, c' est minme tote li deujhinme mitan del djournêye. Adon, po dire li fén del djournêye, on dit al vesprêye tote basse.

SourdantsCandjî

  1. Racsegnes da Djôr Sfasie, lete do 6 di måss 2004.