On rintî, ene rintire, c' est ene djin ki vike des rivnous d' ses béns, bén-fonds et béns-meubes. Ele ni doet don nén ovrer po wangnî s' crosse.

MotlîModifier

On lome cobén les pinsionés des rintîs (u k' i s' î lomnut zels-minmes).[1] On dit ossu on «rintî ås meurons» d' on ptit pinsioné ki passe si tins a aler code ås meurons.[2]

IstwereModifier

C' esteut on mestî k' esteut foirt prijhî e l' Urope do 19inme sieke.

Il a cåzumint disparexhou avou les montêyes do costaedje après l' prumire guere daegnrece, foiravant tins del grande crijhe di 1930. Avou ça k' les contribucions ont crexhou todi dpus, tantea ki, el fén do 20inme sieke, les rintes n' estént pus grandes assez po permete di viker sins rén fé.

Sicrijheus et rcwereus sol walon k' estént rintîsModifier

SourdantsModifier

  1. Fråze di S0 a «rante»
  2. O4 a «rintî».