Sinne di l' Odissêye: Ulisse et les sirinnes

L' Odissêye, c' est ene epopêye sicrîte pa Homere.

C' est li spoûle da Ulisse, on rwè grek ki va-st el guere et k' î dmeure lontins, lontins.

Si feme li ratinda des anêyes å long tot fiyant so si cnoye.

Des bokets d' l' Odissêye ont stî ratournés pa Albert Maquet et pa Tchåle Djosrand.

Boket foû do liveCandjî

Ulisse, après vint ans d' guere, d' astrapådes et d' avinteures rintere e s' payis. Tot seu, sins rén. Nouk n' el rimete. I rescontere on vî vårlet.

Li moirt do tchén


Totestant k' les deus omes tapént ene sifwaite copene,
I n aveut la djondant on tchén tot long stindou.
So l' côp i rleva s' tiesse et stitcha ses orayes.
C' esteut Finet: Ulisse l' aveut-st aprume dressî
Ki dva ndaler a l' guere, sins n' 'ndè poleur djouwi.
Divinltins, les djonneas l' emoennént-st avou zels
Po shure l' arote do cier, do live ou do tchivroû.
Asteure, on l' kitapéve, cåze ki l' mwaisse esteut lon.
I dmaneut la ståré, tote djoû, so l' ansinî,
E plin mitan del cour, la wice ki les vårlets
Vinént tcherdjî les tchårs po-z ecråxhî les teres.
I dmaneut la ståré, tot cmagnî del viermene.
Mins cwand i veya l' ome ki passéve adlé lu,
So l' côp, i hossa l' cawe et baxha les orayes,
Et s' vola-t i hertchî : mins, i n' poleut pus hop !
Ulisse, e coine, l' aveut loukî. I rxhorba ene låme
Et derit-st å hierdî sins fé les cwanses di rén :
" Hierdî, ké drole di tchén coûtchî la so l' ansene!
Il a co bele avnowe, mins dji m' dimande vormint
S' il esteut si subtil po cori so l' djibî !
Ni ravizéve-t i nén onk di ces tchéns d' sålon
Ki les djins del nôblesse gåyotèt po l' mostere ?"

Et dvins s' response, adon, li hierdî lyi derit :
"Ebén, c' est l' tchén d' nosse mwaisse, k' est moirt ås lon-payis.
Il åreut falou vey kimint k' esteut voltrûle
Cwand Ulisse nos l' leya po prinde li voye del guere !
Et vigreus ! Et subtil ! Ci n' esteut nén a croere !
Si vite k' å fond des bwès, il aveut odé ene biesse,
I n' pierdeut pus l' arote: li proye esteut da sonk !
Ouy, vo l' la mesbridjî! Li mwaisse a trepassé
Bén lon d' cial. Les meskenes n' ont por lu pus nole sogne.
Les sudjets, c' est insi: dabôrd k' on n' les moenne pus
I cbrôdièt leus ovraedjes et s' n' ont i nole exhowe !
Dismetant k’ i dvizént, il intrît-st e lodjisse...
Mins, so l'ouy da Finet, l' ombion del moirt passa,
La k' aveut rveyou l' mwaisse après tant des anêyes !
[1]

Hårdêye difoûtrinneCandjî

Ôte ratournaedje, da Albert Maquet (so l' Aberteke)

SourdantCandjî

I gn a so les cmons Wikipedia des imådjes ou fitchîs son a vey avou l' Odissêye .
  1. Vers XVII, 290-327, redjårbés pa Tchåle Djosran, divins Le wallon au service des muses grecques et latines, CRIWE, 1986; rimetou cial e rfondou; mwaisse modêye.