Fleûrs d'osté

coviete divintrinne

Fleurs d' esté (Fleûrs d'osté), c' est ene ramexhnêye d' arimés da Djôzef Mignolet.

Elle a stî eplaidî a Lidje e 1931.

Sol coviete divintrinne, gn a ene foite aiwe da Jos. Delfosse.

Sacwants powinmes di "Fleurs d' esté" ont stî rprins dins "Les troes ådjes del veye.

Onk des powinmes do live

candjî
Li naçale
El nuteye k' adschind so nosse Mouze,
Ene pitite naçale porshût s' coûsse
Loyminoymint…
Elle endè va come a l' avire
Schoûtant çou k' el vesprêye sospire
Ås clairès fleurs di nos djårdéns…
Di wice vént ele ? El sårîz vs dire ?
Elle est rafûlêye di banires
Et s' lét on sol vierna : prétins …

--

El nuteye k' adschind so nosse Mouze,
Ene pitite naçale porshût s' coûsse
Loyminoymint…
Li lune ki tchereye dizeu l' veye
Loume on fir djonne ome et ene djonne feye
K' elle avize moussî d' blanc satin…
Et vive l' amour… Li crapåde påme
Et l' batlî k' a pierdou ses rames,
El tchouftêye tot lyi tnant les mwins.

--

El nuteye k' adschind so nosse Mouze,
Ene pitite naçale porshût s' coûsse
Loyminoymint…
Ele va, pareye a ene tourturale
Elaxheye divins les gris vweles
Ki l' cir tape so les flots d' årdjint
Mins wice court ele ? … Wice ?… lon del Veye,
Viè des payis d' sondjes et d' merveyes
La k' on n' voet måy mori l' prétins.